J Slauerhoff

J Slauerhoff

 

Die vrou by die venster

J Slauerhoff

Nooit gaan die hek oop nie. Die venster is so hoog
dat sy eers die aarde sien in wydse verte:
die rivier omarm die bos in ‘n blou boog;
deur die groen flikker rooi voëls, rats bokkies.

Sy weet niks van die lewe daaronder nie;
maar dit moet wonderlik wees, want sy mis dit vreeslik.
Sy wil iemand omhels, daar is niemand om te soen nie
net haar eie skouer, rond en koel en teer.

Vertaler: De Waal Venter

DE VROUW AAN HET VENSTER
Nooit opent zich de poort. ’t Raam is zoo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bosch in blauwen boog;
Door ’t groen gaan roode vogels, ranke herten.

Niets weet zij van het levensspel daartusschen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.
Zij wil omhelzen, vindt niets om te kussen
Dan de eigen schouder, rond en koel en teer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: